Ömer Lütfi abiyle tanıştığım günü hiç unutamam. Güleryüz, muhteşem bir zeka, tavsiyeler, samimiyet.. Sen de bıraktın gittin, kim kaldı artık be Rizeli? İlk sıkıntından sonra "Doktorlar bile yaşadığıma inanamıyor, dualar olmasa hayata dönemezdim" demiştin. Kendi kendine nazarın değdi.. Çok isterdim bugün sana son görevimi gerçekleştirmeyi. Ama en yakın zamanda, Çengelköy'de, yanıbaşında kulağına fısıldıycam duamı.. Senin yazdığınla sana veda etmek istemezdim ama öyle bir yazmışsın ki "abi"..***
"Feleğe dayandım gülüm,
Öldüm de uyandım gülüm,
Öldüm de uyandım.."
Kim kaldı geriye. defin işleminde orada olacağım. Hapishane yıllarını anlattığı kitabını okudugumda 14 yasımdaydım. Hala unutamıyorum. Allah rahmet eylesin. Başımız sağolsun
YanıtlaSilAllah rahmet eylesin..
YanıtlaSilBende "çığlığın ardı çığlık" romanıyla tanışmıştım onunla,edebi kişiliğiyle elbette..
Büyük kayıp..
:S (ben nicin hayati böyle geriden aliyorumki)
YanıtlaSilsimdi bu blogda ögrendim...
ALLAH rahmet eylesin, mekani cennet olur insallah...